Objawy alergii i nietolerancji nie zawsze ograniczają się do przewodu pokarmowego. Mogą obejmować także problemy skórne, świąd, nadmierne wylizywanie, nawracające stany zapalne, wymioty, biegunki lub zmiany zachowania wynikające z przewlekłego dyskomfortu.
Częstym powodem, z jakim do behawiorystów przychodzą opiekunowie (bo przecież nie koty) są problemy o charakterze skórnym, jako efekt niegojących się ran, wylizywania, utraty owłosienia. Część z nich może mieć podłoże alergiczne, część dermatologiczne, przyczyny niektórych z nich mieszkają (także) jednak w kociej głowie. I tu otwiera się pole do działania behawiorysty, który jednak zawczasu musi mieć pewność, że nie ma chorób dermatologicznych ani alergii. Bywa, niestety, tak (nieczęsto wprawdzie), że alergie, zupełnie wbrew wiedzy podręcznikowej, pojawiają się po drugim roku życia kota i lokują objawy skórne nie tylko w przednich częściach ciała. Behawiorysta, chcąc wykluczyć przyczyny alergiczne, pasożytnicze (grzybice, nużyce) czy dermatologiczne (np. dermatofitoza) związane z wydrapywaniem/wylizywaniem sierści, musi współpracować z lekarzem weterynarii, czasem o określonej specjalizacji (dermatologicznej). Bywa i tak, że reakcje skórne wynikają z połączenia czynników somatycznych i psychogennych, na zasadzie samonapędzającego się mechanizmu (swędzi, bo np. są pasożyty – kot wylizuje do krwi – czuję ulgę –pasożyty wyleczone, ale wylizywanie zapamiętane jako fajne i kojące – także ból psychiczny czy nudę).
Jak mogę pomóc?
Postępowanie dietetyczne wymaga uporządkowania dotychczasowego żywienia, zebrania dokładnego wywiadu, a często także przeprowadzenia diety eliminacyjnej. Dieta eliminacyjna nie polega na kupieniu karmy z napisem „hypoallergenic” i oczekiwaniu na cud. Wymaga konsekwencji, kontroli wszystkich źródeł pokarmu oraz odpowiednio długiego czasu obserwacji ściśle określonego procesu.
W obszarze przypadłości skórnych, spośród których część motywowana jest somatycznie, część zaś (także) behawioralnie – nieodzowna będzie ścisła współpraca z lekarzem, zarówno w zakresie diagnostyki, jak i wobec konieczności włączenia farmakoterapii – zarówno w wariancie leczenia schorzeń skórnych, jak i kompulsywno-obsesyjnych. Również reakcje alergiczne często (choć nie zawsze) wymagają współpracy behawiorysty z lekarzem, a na pewno – z dietetykiem, który pomoże w opracowaniu diety hipoalergicznej, optymalnie – eliminacyjnej.
Warto wiedzieć
Wiele rodzajów „korporacyjnych” diet hipoelergicznych to czysta ściema – maskująca objawy. Nie będziemy podawać nazw… Wystarczy sprawdzić zawartość białka – kot na karmie bez białka zwierzęcego nie będzie miał objawów alergii, bo uczula jedynie ono, ale pozostanie niedożywiony, bo czerpie energię jedynie z białek i tłuszczów zwierzęcych. O pułapkach gotowych karm hipoalergicznych napiszę szerzej w blogu).
Potrzebujesz konsultacji?
Rzuć maila lub dzwoń